enameh

يكي دو روز پيش بمب گذاري و انفجار در عراق دامن فرقه يزيديه را در موصل گرفت و جان دويست و پنجاه تايي از پيروان آن را ستاند. در باره اين فرقه مي خواندم و نگاه و نظرشان به شيطان به عنوان فرشته مقرب و مقدم كه همين باعث شده به اهمال و نادرستي شيطان پرست خوانده شوند. ظاهرا معتقدند كه خداوند شيطان را از جنس خودش آفريد يعني همان نور يا آتش. ابتدا هم او را خلق كرد و سپس سراغ مابقي فرشتگان رفت كه همراه با شيطان تعدادشان هفت گفته شده است. بدين لحاظ او هم بر ديگران تقدم دارد و هم تقرب بيشتر به درگاه الهي. پس از خلقت فرشتگان فرمان داد خاك بياورند و آدم را از خاك آفريد و از روح خودش در او دميد. به فرشتگان فرمان مي دهد بر آدم سجده كنند، به قصد آزمودن شان، و همه سجده مي كنند مگر شيطان. تفاوت نگاه يزيديون اين جا است. مي گويند خدا شيطان را آزمود كه اگر سجده كرد طردش كند و براندش. اما او نكرد و سربلند از آزمون بيرون آمد و ارج و قربش باقي ماند. يعني شيطان نه موجود اضافي است، نه پليد است، نه مخلوقي است كه از زير دست خالقش در رفته باشد كه نداند چه آفريده است و گرگ در آستين پرورانده باشد. ماموريتش همان بود كه كرد. شايد خيلي بي ربط هم نمي گويند. خوبي و بدي در ذات آدم ها است، همان كه گفته اند. ماييم كه راه خير برمي گزينيم يا شر. كاسه كوزه ها را سر شيطان شكستن دردي را دوا نمي كند.

محمود شمس نوشته است: "روزنامه نگاران باید صبوری کنند. افق روشن است." (1) من می گویم صبوری تا کی؟ کدام افق؟ کدام روشنی؟ کورسویی دیده ای و علامتی و نشانه ای داری، یا به راه های آسمان آشناتر از راه های زمین هستی که می دانی؟

برادرم، سالیانی است در بر همین پاشنه می چرخد. بهتر نشد که بدتر نیز شد. مگر در دوره دولت اصلاحات با مطبوعات چه کردند. رکورد بستن روزنامه ها و مجلات و اصطلاح بی قواره "بستن فله ای مطبوعات" مربوط به همان دوره است. مگر آن زمان نیز وعده به آینده روشن نمی دادند؟ پس چه شد؟ دولت اصلاحات رفت، با همه خوبی و بدی و افزونی و کاستی اش. دولت رادیکالی آمد که گفتن ندارد. سالیانی است سنگ ها را بسته اند و سگ ها را رها کرده اند. دلیل آن هم روشن است و نیازی به نوشتن و توضیح دادن ندارد. همین است که تعجبم را برمی انگیزد وقتی می خوانم علی شکوری راد در باره قاضی مرتضوی و دروغگویی آشکارش می نویسد و می پرسد آن ها که "او را در این منصب و مقام حفظ و ابقا کرده اند پاسخ گوی حرف و عمل او در دنیا و آخرت خواهند بود؟"(2)  عزیز دل برادر، کدام آخرت؟ کدام پاسخ گویی؟ اگر اعتقادی بود و خرده ایمانی که این نمی شد.

شمس نوشته است که بسیار امیدوار است زیرا "فشارهایی که وارد می آید قابل دوام نیست". (1) به قبل از دولت اصلاحات خاتمی کاری ندارم که روزنامه ای نبود. مگر اقلا ده سال این فشارها دوام نیاورده است؟ مجلس اصلاحات حتی نتوانست اصلاحیه ای بر قانون مطبوعات بزند. به نام مصلحت نظام به بایگانی رفت و رییس مجلس وقت که بی هیچ دلیل و سابقه ای و تنها به خاطر گردش چرخ کژمدار در بالای هرم اصلاح گری نشسته است واسطه شد و کرد آن چه کرد و دست آخر هم مدعی است.

ده سال زمان کمی است؟ باز هم باید منتظر ماند؟ آن هنگام که انتظار به سر رسد و به قول شمس "فضا تغییر کند" (1) چه مانده است دیگر؟ فاصله ما با جهان علم و تکنولوژی که هیچ، با همین عرب های دور و بر خودمان چقدر می شود؟

زمان را از دست می دهیم. انرژی مان را هدر می دهیم. امید را نابود می کنیم. زندگی را سر می بریم. آرزو را به گور می بریم. الیس الصبح بقریب؟

     http://www.aftabnews.ir/vdchqvn23mnx-.ht (۱ ml

       http://emruz.biz/ShowItem.aspx?ID=8906&p=(۲1